Çalışma Alanı
Kira Hukuku
Tahliye davaları, kira tespiti ve uyarlaması, kiracı–kiraya veren uyuşmazlıkları.
Kira hukuku, kiraya veren ile kiracı arasındaki hak ve yükümlülükleri düzenleyen, temel kaynağını 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'ndan alan bir hukuk dalıdır. Kanun'un 299 ila 338. maddelerinde kira sözleşmesine ilişkin genel hükümler, 339 ila 356. maddelerinde ise konut ve çatılı işyeri kiralarına özgü emredici nitelikte özel hükümler düzenlenmiştir.
Uygulamada en sık karşılaşılan uyuşmazlıklar arasında kira bedelinin tespiti ve uyarlanması, kiracının tahliyesi, depozito (güvence bedeli) iadesi ile kira sözleşmesinin feshi yer almaktadır. Kiracının yazılı tahliye taahhüdü vermesi, kiraya verenin veya yakınlarının konut ihtiyacı, taşınmazın yeniden inşası veya imarı gibi hâllerde açılabilecek tahliye davaları, Türk Borçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri çerçevesinde değerlendirilir.
On yıllık uzama süresinin dolması hâlinde kiraya verenin herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeyi sona erdirebilmesi (TBK m. 347) ve kira bedeline ilişkin uyuşmazlıklarda kira tespit davası açılması, kira ilişkisinin sona ermesi sürecinde dikkate alınması gereken başlıca hususlardandır.
Kira sözleşmelerinden doğan alacakların tahsili amacıyla icra takibi başlatılması ve tahliye davalarının açılması sürecin diğer önemli safhalarını oluşturur. Sürecin her aşamasında güncel mevzuat ve Yargıtay kararları ışığında hareket edilmesi, hem kiraya verenin hem de kiracının haklarının korunması bakımından büyük önem taşımaktadır.